اگر ایران به جز ویران سرا نیست ؛ من این ویران سرا را دوست دارم

             اگر تاریخ  ما افسانه رنگ   است ؛ من این افسانه ها را دوست دارم

             نوای نای ما  گر  جان گداز است ؛ من این  نای و نوا را  دوست دارم

       « اُژن دلاکروا »یکی از هوشمندترین شخصیت های سده ی نوزدهم و برجسته ترین نماینده ی نقاشی « رمانتیک» و در عین حال یکی از مخالفین رمانتیسم بود. او در برابر اینکه هنرمند رمانتیک و استاد این سبک خوانده شود ، پایداری می کرد و به همین سبب بود که بر خلاف « انگر » هیچگاه اقدام به برپایی هنرکده نکرد؛ دلاکروا خود را ادامه دهنده ی سنت به شمار می آورد اما به سنت با دیدی شخصی می نگریست .

       دلاکروا که کار جدی هنریش را با الهام از آثار « ژریگو » آغاز کرده بود ، « رافائل » را بزرگترین نقاش می دانست و همواره از« تیسن » و « رامبراند » به بزرگی یاد می کرد و فرهیختگی و شکوه « روبنس » را سرمشق می گرفت . او که نقاشی مردم گریز و انزواطلب بود و از خودنمایی های روشنفکرانه بیزار ، از تمام موضوع های مطرح در زمانش برای موضوع های کار خود بهره می برد : تاریخ و افسانه های سده ی میانه ،اسطوره های شمال اروپا ، داستان های تخیلی عصر رنسانس و عصر جدید ، رویدادها و صحنه های معاصر. او یک استاد رنگ شناس و از پیشگامان دگرگونی اساسی نقاشی در زمینه ی رنگ بود و در این باره از استادانی چون روبنس ، رامبراند و کانستبل بسیار آموخت.

     دلاکروا عاشق موسیقی بود و موسیقی برای او جایگاه ویژه ای داشت و همواره از کیفیت های موسیقی گونه ی نقاشی سخن می گفت . او گفته بود :« تاثیری که به وسیله ی تنظیم رنگ ، نور ، سایه و غیره ایجاد می شود چیزی است که می توان آنرا موسیقی تصویر نامید.» . پس از دلاکروا عملا جنبش رمانتیسم در نقاشی فرانسه به پایان خود رسید.

     دلاکروا این جمله را در یکی از یادداشت هایش نوشته :«نطفه ی اصلی یک اثر ، در اولین خطی که طراح زبر دست اندیشه اش را با آن بیان می کند ، نهفته است .» دلاکروا با این جمله خود را در ردیف رامبراند و رافائل قرار داد.

            

      باقی نقاشی ها را در ادامه ی مطلب ببینید.

ادامه مطلب

     « گیا » از کودکی طراحی و نقاشی می کرد ولی معلم خوبی نداشت . استعداد و نبوغ او در اثر کوشش فردی و توجه به جهان ، شکوفا شد. گیا به بسیاری از قوانین سنتی هنر پشت پا زد و یکی از پیشتازان هنر جدید شد .او از دل اجتماع خود سخن می گفت ( آدم هایی که پرواز می کنند ، زنان جادوگری که افسون می خوانند ) . او با هنر نقاشی از جامعه انتقاد می کرد.

     سبک گیا در واقع در هیچ مکتبی جا ندارد ، از باروک می آغازد و جنبه هایی از رمانتیسم را در برخی از آثارش می بینیم . لیکن او نقاش باروک یا رومانتیک نبود.  صدمات روحی و بیماری او را همیشه شکنجه می داد و در اواخر عمرناشنوا شد . از دست دادن شنوایی ، مرگ دوستان و انهدام اسپانیا او را رنج می داد ؛ تا بالاخره در ۸۲ سالگی درگذشت . او تا آخرین روزهای زندگی از نقاشی دست نکشید.

                         

        باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد . 

ادامه مطلب

         Genre  گونه ای نقاشی است که در آن صحنه ها یا رویدادهای زندگی روزمره به طرزی واقع نما وصف می شود ؛ از اینرو ، واژه ی «مردم نگاری» را می توان به عنوان معادل آن برگزید. نقاشی ژانر از سده ی شانزدهم آغاز شد و در سده ی هفدهم در هلند رونق بسیار یافت و « ورمیر » یکی از سرشناس ترین نقاشان این گونه بود.همچنین منظره سازی در هلند سده ی هفدهم یک جریان هنری گسترده بود که بسیاری از نقاشان از جمله ورمیر و رامبراند را شامل می شد.

      

    

      باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

     «انتونی وان دایک»نقاش فلاندری و بهترین شاگرد روبنس، که به دربار انگلستان نزد جیمز اول و سپس چارلز اول رفت و در آنجا چهره نگاری درباری را تکامل بخشید.نقاشی «وان دایک» از راحتی و ظرافت سرشار است ، و نسبت به نقاشی روبنس کمتر مستحکم و بیشتر رویایی است.

 

                            

       باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

         « ساندرو بوتیچلی » برای نخستین بار مسئله ی زیبایی را در مرکز پژوهش خود قرار داد . آن نهایت زیبایی کمابیش دست نیافتنی که او می جست ؛ در نوشته های انسان گرایان فلورانسی آن روزگار به روشنی تشریح شده بود.اگر «بوتیچلی» از نخستین نقاشانی است که به اساطیر باستانی باز می گردد و مثلا تولد ونوس (الهه زیبایی ) را از شکم دریا به تصویر می کشد ؛ هدفش نه زیبایی جسمانی ، که زیبایی مثالی است.«ساندرو بوتیچلی» از مفهوم فضا به طریق پرسپکتیو سر باز می زند.

 

                      

      باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

       در سراسر سده های پانزده و شانزده ، سنت طبیعت گرایی و واقع گرایی در نقاشی فلاندر ، رشد و تکامل یافت؛ که  « وان ایک » در آغاز این روند قرار گرفت.او کوچکترین جزئیات موضوع را بازنمایی می کرد.به همین سبب او یکی ازبزرگترین نقاشان واقع گرا به شمار می آید.وان ایک مفهوم فضا را کاملا در تقابل با مفهوم فضا نزد نقاش ایتالیایی معاصرش «مازاتچو» مطرح کرد، ولی نظیر همان روشنی و انسجام را داراست.در کارهای وان ایک دید اشیا دور یا نزدیک ، آشکاری کامل دارند و تنها کیفیت رنگ ها شان سبب شناسایی آنها می شود.

    

     باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

        « دیگو ولاسکز » یکی از نقاشان دوره ی باروک بود. ولاسکز دست آورد های نقاشان ونیز و رم را با شرایط زمان و مکان خود منطبق می کرد و او بیش از هر چیز خود را در قبال تجربیات واقعیت بصری متعهد می دید.و از جمله نقاشانی بود که سفارشهای چهره نگاری فراوانی از شاهان و اشرافیان می گرفت.می توان گفت ولاسکز هم نوعی «امپرسیونیست»  بود ؛ چرا که می خواست با سایه ـ رنگ ها نقاشی کند.

                        

        باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

ادامه مطلب

              آغاز سال ۷۰۲۹  میترایی و روز زایش مهر را به همه ی هم میهنان شاد باش می گوییم.

              

        سالی خوش و شب یلدای با شکوهی  را آرزومندیم . به امید روزی که همه ی ایرانی ها این روز را به هم شادباش بگویند.

     « رامبراند » از کودکی علاقه مند به طراحی شد و در چهارده سالگی به دانشگاه رفت اما او طراحی را به کتاب های درسی ترجیح می داد . او در نوزده سالگی استاد مسلم شهر خود شد و اندکی بعد یکی از سرشناس ترین چهره سازان آمستر دام به شمار می آمد. طرح های رامبراند به دو دسته تقسیم می شوند: طرح هایی که مستقیما از طبیعت طراحی شده ، و طرح هایی که با نیروی تصور و هیجانات درونی او به وجود آمده اند.

      

باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

     « رافائل » طراحی و نقاشی را نزد «پرو جینو» فراگرفت و در زمان کوتاهی ستاره ی درخشان هنر رنسانس ایتالیا شد. آوازه ی هنر میکل آنجلو و لئوناردو او را به فلورانس کشاند . چهار سال در آنجا ماند و آثار این دو استاد را بررسی کرد . از لئوناردو مفهوم واقعی سایه روشن را و از میکل آنژ تلاش بین انسان و طبیعت را دریافت.رافائل فوق العاده طراحی می کرد و در  طرح های او  وفاداری شدید به طبیعت دیده می شد. او در سی و هفت سالگی ناگهان در گذشت و خبر مرگ او دنیایی را غمگین ساخت. 

 

           باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

     « میکل آنژ » طراحی را از کودکی آغاز کرد .در درس یونانی و لاتین ضعیف بود . سبب آن هم این بود که به جای توجه به درس زبان در حاشیه ی کتاب هایش طراحی می کرد.با وجود علاقه ای که به هنر مجسمه سازی داشت ، در سن سیزده سالگی برای فراگرفتن نقاشی به کارگاه «گیر لاندا ایو» رفت ، ولی تا آخرین روزهای عمرش که تقریبا نود سال طول کشید هرگز طراحی را کنار نگذاشت . خطوطی که این هنرمند طرح می کند همه در ستایش بدن و توجیه آناتومی بدن می باشد و این مهمترین ویژگی میکل آنژ می باشد.

   

         باقی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

        لئوناردو داوینچی در دوران با شکوه هنر رنسانس در ایتالیا به دنیا آمد و درخشان ترین ستاره ی آن زمان شد. لئوناردو دانشمندی بود که به هنر روی آورده بود . او در بیست سالگی نقاشی چیره دست بود و در بیست و پنج سالگی شهرت او بر سر زبانها افتاد . او دریچه ی ورود به هر علمی را طراحی می دانست و همه ی دانش هایی که امروز به نام های  گیاه شناسی ، آناتومی ، ستاره شناسی ، معدن شناسی ، زمین شناسی می شناسیم در دفترچه ی یادداشت لئو ناردو طراحی و بررسی شده.او را به همین سبب نابغه ی بشریت می خوانند .از لئوناردو باید کنجکاوی در شناخت طبیعت و عشق به دانش و هنر را آموخت.

     

باقی نقاشی ها و طرح های داوینچی در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب

        « جتو » از نخستین نقاشان برجسته ی مکتب فلورانس بود  و به عبارتی سنت گزار نقاشی اروپایی به شمار می آید. او  در میان نقاشان ایتالیایی آن زمان چهره ای استثنائی داشت .برخی هنر شناسان جتو را ابداع کننده ای می شمارند که از قرارداد ها و نماد گرایی قرون وسطایی رها می شود و هنری سترگ و نو مایه بر اساس نگرش مستقیم بر عالم محسوس بنیاد می نهد.برخی دیگر او را نقاشی می دانند که روح و بیان تازه ای به عناصر تصویری سده ی میانه می بخشد.

      

       

 ادامه ی نقاشی ها در ادامه ی مطلب می باشد.

ادامه مطلب